|
|
|---|
 |
|---|
ถ้าเราจะเอ่ยถึงเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมา ในสมัยที่เรายังเด็กๆคงมีเรื่องราวมากมายที่ผ่านมาเข้าในชีวิตของเรา มีทั้งเศร้าสนุกสนานเสียงหัวเราะและร้องไห้ ในชีวิตคนเราความชอบมีด้วยกันทุกคน อยู่ที่ว่าใครจะชอบแบบใหน ชอบตามทางที่เราเลือกหรือว่าโดนขีดเส้นให้เดิน ชีวิตคนเรามันแตกต่างกัน แต่ละคนก็เป็นไปตามวิถีของแต่ละคน แต่สำหรับชีวิตผมเองแล้ว ตั้งแต่จำความได้ชีวิตผมก็โลดโผนและต้องต่อสู้กับชีวิตพอสมควรแต่สิ่งต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาก็เปรียบเสมือนบททดสอบ ว่าเราจะฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆไปได้หรือเปล่า ประสบการณ์ที่ผ่านมามันสอนอะไรเราหลายๆอย่าง สอนให้เราได้คิดสอนให้เราได้เผชิญกับปัญหา และเราต้องแก้ปัญหาให้ได้ ทุกปัญหามันมีทางออกเสมอ เรื่องราวต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตผมตั้งแต่วัยเด็ก มันสอนให้ผมได้แกร่งและได้ใช้ชีวิตและเดินทางที่ถูกในสิ่งที่ผมชอบ ผมไม่สามารถบอกได้ว่าผมชอบธรรมชาติมาตั้งแต่อายุเท่าไหร่แต่ผมรู้ว่าธรรมชาติกับผมไม่เคยห่างกันเลย ตั้งแต่จำความได้ผมเติบโตมากับชีวิตชนบทเพราะฉะนั้นธรรมชาติกับผมก็ต่างซึมซับให้เราได้เสมือนเป็นหนึ่งเดียวกัน ผมคิดและบอกเพื่อนๆเสมอว่าธรรมชาติคือผู้ให้แต่มนุษย์คือผู้ทำลาย ทุกอย่างวันนี้มันเปลี่ยนแปลงไปมาก มนุษย์กับธรรมชาติเส้นทางเดินเหมือนเส้นขนาน มนุษย์ไม่เคยให้ความพอดีกับธรรมชาติเลย ในทางกลับกันธรรมชาติพยายามสร้างความสมดุลให้กับมนุษย์ แต่มนุษย์ก็ไม่เข้าใจธรรมชาติ เดี๋ยวนี้หลายๆคนพูดว่าเราจะอนุรักษ์ธรรมชาติ ผมขอบอกเลยว่าปากนะพูดแต่จิตใจนะจะบริสุทธิ์และรักษาธรรมชาติได้หรือเปล่า ในประเทศไทยจะมีกี่องค์กรมีกี่คนที่จะทำกันแบบจริงจัง หลายๆกลุ่มองค์กรทำเพื่อผลประโยชน์ทั้งนั้น ที่ทำกันจริงเป็นรูปธรรมมันก็โดนอำนาจมืดเล่นงาน แล้วแบบนี้ธรรมชาติที่ใหนมันจะเหลือให้เราได้เห็นถึงลูกถึงหลาน มาเข้าเรื่องกันต่อครับพูดมากไปเดี๋ยวจะโดนปิดเว็บไซท์ซะเดี๋ยวจะเป็นตำนานซะจริงๆ ผมและเพื่อนๆได้ท่องเที่ยวมาด้วยกัน ก็อยากจะเผยแพร่ประสบการณ์ ให้กับผู้ที่พิศมัยการท่องเที่ยวแบบดิบๆอย่างพวกผม จริงๆแล้วการเขียนเว็บไซท์เริ่มทำกันมาเมื่อปี 2548 แต่ไม่สำเร็จ เป็นแค่แนวคิดเริ่มทำกันแค่นิดหน่อย เพราะเราไม่มีความรู้ด้านการเขียนเว็บไซท์กันเลย พวกเราทำกันจริงๆจังๆก็เดือนสิงหาคม 2549 ก็ลองผิดลองถูกจนเข้าที่เข้าทางอย่างที่เห็น ก็ภูมิใจครับเพราะว่าไม่ได้ไปเรียนมาจากที่ใหนศึกษาจากหนังสือเล่มเดียวแล้วก็ถามเขาเอาบ้าง เว็บไซท์เราเปิดกว้างรับเพื่อนๆทุกๆคนไม่จำเป็นต้องเที่ยวแบบดิบๆอย่างพวกผมก็ได้ไอ้พวกผมจะหาว่าบ้ามันก็ใช่เลยครับ ไอ้ทางที่เขาเดินมันไม่เดินมันต้องไปในทางที่เขาไม่เดินกัน ตรงใหนที่เขานอนกันมันไม่นอนมันต้องไปนอนในที่เขาห้ามนอน แต่อย่างว่ามันเสี่ยงต่อชีวิตพวกผมมาก ช่วงหลังมานี่ไม่ค่อยได้ออกนอกลู่นอกทางมากแล้ว แค่นานๆครั้งพอ เดี๋ยวจะไม่มีใครมาเขียนเว็บไซท์ซะ นี่ก็เป็นที่มาในชีวิตผมแบบคร่าวๆนะครับและก็เป็นตำนานของฅนท่องไพรครับ ถ้าจะเขียนกันจริงๆยังมีอีกเยอะครับให้เพื่อนๆคนอื่นเขาเขียนกันบ้างเดี๋ยวจะเบื่อผมกันซะก่อนครับ ...^_^
|
|---|
 |
|---|
จึงเสเพล เคว้งคว้างไปทุกหน แต่ไม่ใช่กับทุกทุกคน เพียงบางหน...กับบางคนที่ถูกใจ ช่วงนั้นผมมีเรื่องหลายเรื่องที่ต้องคิด ต้องทำและตัดสินใจทำให้ผมเครียดเลย สหายตุ้ยและสหายกบ มาชวนผมเที่ยวป่า ผมตัดสินใจเดินทางเข้าป่าครั้งนั้น ทั้งที่ผมไม่มีความอยากไปเลยและเครียดอยู่ด้วย การเดินทางครั้งแรกก็ทำให้ผมติดใจแล้วจากสิ่งที่ไม่เคยมาก่อนคือ โบกรถขอร่วมทางด้วย แต่เมื่อผมใช้ชีวิตในป่าแล้วกลับทำให้ผมรู้สึกดีขึ้น คงจากชีวภาพของป่า ความเงียบ ความสงบ จึงทำให้ผมได้มีสติคิดทบทวนปัญหาเรื่องต่างๆ ในทุกขั้นตอนและพร้อมรับสถานการณ์ต่างๆเมื่อออกจากป่า จากการเข้าป่าคร้งแรกก็ทำให้รู้นะการเข้าป่าไม่ใช่เรื่องง่าย ถ้าร่างกายไม่ไหวคงไปได้แน่ ต้องสะพายเป้ เดิน ความสะดวกสบายต่างๆมีน้อย ต้องพึ่งตัวเอง นี่แหละชีวิตต้องลุย ต้องให้เหนื่อยบ้าง จะได้รู้จักคำว่าลำบาก เพื่อจะสร้างความอดทน เดินนำ...ก็เหนื่อย เดินตาม...ก็ท้อ หยุดพัก..สักนิด..หาจังหวะชีวิตของตัวเอง ben@kontongphai.com
|
|---|
 |
|---|
ตั้งแต่เริ่มจำความได้ ชีวิตเกิดมาก็อาศัยอยู่กับป่า หากินอยู่กับป่า หลายสิ่งหลายอย่างต้องพึ่งป่า โตมาก็เปลี่ยนจากมือหนังสติ๊กมาเป็นกล้องถ่ายรูป กล้องส่องนก พยายามที่จะศึกษา พฤติกรรมของป่า หาสิ่งซ่อนเร้นของผืนป่า การดำเนินชีวิตในป่า จากการค้นหา ค้นคว้า มีหลายสิ่งหลายอย่างในผืนป่า ที่ต้องค้นหาต่อโดยไม่มีจุดสิ้นสุด ....
|
|---|
"นายหัว"